| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Wojciech Biliński |
| Data urodzenia | 19 kwietnia 1903 |
| Miejsce urodzenia | Czajki, pow. Nasielsk |
| Data śmierci | nieznana |
| Zawód / rola | oficer artylerii, jeździec |
| Służba wojskowa | |
| Formacja | Wojsko Polskie, Polskie Siły Zbrojne |
| Stopnie | podporucznik (starsz. 1 VII 1923), porucznik (1 VII 1925), kapitan, major, podpułkownik |
| Jednostki | 5 dywizjon artylerii konnej (Kraków), Centrum Wyszkolenia Artylerii (Toruń), 4 dywizjon artylerii konnej, 5 pułk artylerii lekkiej, 3 Karpacki pułk artylerii lekkiej |
| Odznaczenia | |
| Wyróżnienia | Krzyż Srebrny Virtuti Militari nr 11299; Srebrny Krzyż Zasługi (19 III 1931); Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino nr 20667 |
Wojciech Biliński przeszedł drogę zawodową od podporucznika artylerii do stopnia podpułkownika w Polskich Siłach Zbrojnych. Pracował w kilku jednostkach artylerii w okresie międzywojennym, a w czasie II wojny światowej pełnił funkcje dowódcze i sztabowe, w tym dowódcy pułku artylerii lekkiej.
Życiorys i służba wojskowa
Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Otrzymał mianowanie na podporucznika artylerii ze starszeństwem od 1 lipca 1923, a następnie awansował na porucznika ze starszeństwem od 1 lipca 1925. W drugiej połowie lat 20. służył w 5 dywizjonie artylerii konnej w Krakowie.
W 1932 został przeniesiony do kadry Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. Później awansował do stopnia kapitana i w latach 1933–1938 pełnił służbę w 4 dywizjonie artylerii konnej. W czasie II wojny światowej służył w Polskich Siłach Zbrojnych formowanych w ZSRR; pod koniec 1941 był zastępcą dowódcy i szefem sztabu 5 pułku artylerii lekkiej.
Po ewakuacji z obszaru ZSRR pozostał w Polskich Siłach Zbrojnych. W stopniu majora pełnił funkcję zastępcy dowódcy jednostki przemianowanej na 5 Wileński pułk artylerii lekkiej. Od 23 listopada 1944 dowodził 3 Karpackim pułkiem artylerii lekkiej, w tym czasie mając stopień podpułkownika, aż do rozformowania pułku.
Jeździectwo i osiągnięcia sportowe
Biliński uprawiał jeździectwo i startował w zawodach. Zdobywał nagrody na zawodach krajowych, między innymi Puchar Prezydenta podczas imprezy na polskim wybrzeżu oraz wyróżnienie na IV Jeździeckich Mistrzostwach Polski w Warszawie w 1934 roku.
Odznaczenia i wyróżnienia
Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 11299). W 1931 roku uhonorowano go Srebrnym Krzyżem Zasługi (19 marca 1931). Dopełnieniem odznaczeń jest Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 20667).
