| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Iwona Borowicka (z domu Grochulska) |
| Urodzenie | 6 marca 1929, Łódź |
| Zgon | 30 sierpnia 1984, Kraków |
| Zawód | Śpiewaczka operowa, primadonna |
| Kariera | |
| Teatr | Operetka Krakowska |
| Partie | 37 ról w krakowskim repertuarze |
| Życie prywatne | |
| Rodzice | Jan Grochulski i Katarzyna z Bobrów |
| Małżeństwo | Józef Borowicki (od 5 stycznia 1948) |
| Dzieci | syn Ryszard |
| Odznaczenia | |
| Ordery | Krzyż Komandorski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski |
| Inne | Złota Odznaka m. Krakowa |
| Upamiętnienie | |
| Ulice i miejsca | ulica nazwana jej imieniem (2008), tablica pamiątkowa przy ul. Długiej 55 (2019) |
Iwona Borowicka była polską śpiewaczką operową, która zyskała rozgłos jako primadonna krakowskiej sceny operetkowej. Jej występy spotykały się z żywym odbiorem publiczności i pozytywnymi recenzjami.
Życiorys i wykształcenie
Wykształcenie wokalne i muzyczne uzyskała w Łodzi. Tam po raz pierwszy wystąpiła na scenie operetkowej w roli Arseny w "Baronie Cygańskim" Johanna Straussa. W tej partii została odkryta przez Anatola Wrońskiego, który wówczas organizował Krakowską Operetkę. Pod jego namową przeprowadziła się w 1954 roku do Krakowa i kontynuowała karierę na tamtejszej scenie.
Kariera w Operetce Krakowskiej
Na deskach Operetki Krakowskiej zadebiutowała w "Hrabinie Maricy" Emmericha Kálmána. W krakowskim teatrze wystąpiła łącznie w 37 partiach. Każdy jej występ cieszył się dużym poklaskiem widowni i spotykał się z pozytywnymi recenzjami krytyki.
Życie prywatne i odznaczenia
Była córką Jana Grochulskiego i Katarzyny z Bobrów. 5 stycznia 1948 wyszła za mąż za pianistę Józefa Borowickiego, z którym miała syna Ryszarda. W trakcie życia otrzymała wysokie odznaczenia państwowe i miejskie, w tym Krzyż Komandorski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotą Odznakę miasta Krakowa.
Śmierć i pochówek
Zmarła 30 sierpnia 1984 w Krakowie po rocznej walce z chorobą nowotworową. Pochowana została 7 września 1984 w alei zasłużonych na cmentarzu Rakowickim, w kwaterze LXIX pas A-II-16. Jej śmierć zakończyła karierę jednej z rozpoznawalnych postaci krakowskiej sceny operetkowej XX wieku.
Upamiętnienie i memoriał
W 2004 roku ogłoszono rok Iwony Borowickiej. W 2008 jedna z ulic w Krakowie, będąca dawnym początkowym fragmentem ulicy Mogilskiej, otrzymała jej imię; przy tej ulicy stoi obecnie gmach Opery Krakowskiej. Co dwa lata w Krakowie odbywa się Międzynarodowy Festiwal Operetkowo-Musicalowy — w latach 2004–2020 pod nazwą Ogólnopolski Konkurs Wykonawstwa Muzyki Operetkowej i Musicalowej im. Iwony Borowickiej. W 2019 roku na kamienicy przy ul. Długiej 55 odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą jej osobie.