Zygmunt Banek — polski księgarz i wydawca

Zygmunt Banek działał w krakowskim i warszawskim środowisku wydawniczym w pierwszej połowie XX wieku. Jego kariera obejmowała pracę w firmie Gebethner i Wolff, zaangażowanie w ratowanie księgozbiorów podczas okupacji oraz prowadzenie własnej działalności wydawniczej po wojnie.

Życiorys i wykształcenie

Urodził się w 1892 roku w Lisiej Górze jako syn Antoniego i Marii z Wolińskich. W 1914 roku ukończył Akademię Handlową w Krakowie, co przygotowało go do pracy w księgowości i administracji wydawniczej.

Praca w Gebethner i Wolff oraz działalność podczas wojny

W 1921 roku Banek rozpoczął pracę jako księgowy w Związku Ekonomistów Spółdzielni Rolniczych. W 1924 roku podjął dodatkowe zajęcie w dziale księgowości krakowskiej księgarni wydawnictwa Gebethner i Wolff. W 1932 roku przeszedł na pełny etat do tej firmy, a rok później przeniósł się do centrali w Warszawie.

Przed wybuchem II wojny światowej pełnił funkcję inspektora księgarń filialnych. W czasie okupacji był prokurentem wydawnictwa i brał udział w akcjach ratowania polskich książek oraz w kolportażu wydawnictw konspiracyjnych.

Działalność wydawnicza po 1945 roku

Po wyzwoleniu otworzył w Warszawie księgarnię i antykwariat przy ulicy Sławkowskiej 8. W 1946 roku wrócił do Krakowa i założył własną firmę wydawniczą, Krakowskie Towarzystwo Wydawnicze Zygmunt Banek i Sp., którą kierował do likwidacji w 1951 roku.

W czasie prowadzenia wydawnictwa wykupił prawa do serii "Biblioteka Krytyczna Arcydzieł Literatury Polskiej i Obcej" od spadkobierców Zygmunta Jelenia z Tarnowa i opublikował w niej 34 tomy. W latach 1953–1958 pracował w Wydawnictwie Literackim. Był też członkiem zarządu miejscowego koła Związku Księgarzy Polskich.