| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 4 lutego 1866, Warszawa |
| Zgon | 27 września 1938, Kraków |
| Zawód | drukarz, historyk |
| Alma mater | Uniwersytet Jagielloński; studia w Lipsku |
| Rodzice | Władysław Ludwik i Tekla z Bryniarskich |
| Małżeństwo | Waleria z Heggenbergerów (1874–1941) |
| Dzieci | Władysław Marceli; Zofia (1897–1965) |
| Pochówek | Cmentarz Rakowicki (kwatera PAS AB-po prawej-Drużbackich) |
| Odznaczenia | |
| Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski | 28 kwietnia 1926 |
| Order Białego Kruka | 1934 |
| Srebrny Wawrzyn Akademicki | 4 listopada 1937 |
Wacław Zygmunt Anczyc był właścicielem krakowskiej drukarni i autorem prac historycznych. Był też inicjatorem zorganizowanego kształcenia dla przyszłych drukarzy w Krakowie.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w rodzinie Władysława Ludwika i Tekli z Bryniarskich. W 1883 roku zdał maturę w Gimnazjum św. Anny. Studiował historię na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie kontynuował naukę w Lipsku, gdzie zdobywał także praktykę drukarską w firmie Poeschel&Trepte.
Przygotował rozprawę doktorską pod kierunkiem Stanisława Smolki pod tytułem Bezkrólewie po śmierci Ludwika Węgierskiego, której ze względu na śmierć ojca nigdy nie obronił. Po śmierci ojca odziedziczył w Krakowie drukarnię i poświęcił się działalności w zawodzie.
Kariera drukarska i szkolnictwo
Praktyka w Lipsku uzupełniła wykształcenie historyczne i przygotowała go do prowadzenia zakładu drukarskiego. W 1900 roku przeniósł drukarnię do nowego budynku przy ul. Zwierzynieckiej 2 w Krakowie.
W 1908 roku w Krakowie powstała obowiązkowa szkoła dla uczniów drukarskich zainicjowana przez Anczyca. Szkoła funkcjonuje dziś jako Zespół Szkół Poligraficzno-Medialnych im. Zenona Klemensiewicza. Warsztaty szkolne tego zespołu noszą imię Wacława Anczyca od 2008 roku.
Działalność społeczna i odznaczenia
Anczyc działał w krakowskich towarzystwach kulturalnych i naukowych. Był aktywnym członkiem Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, Towarzystwa Miłośników Książek oraz Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa.
W uznaniu zasług otrzymał kilka odznaczeń, w tym Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (28 kwietnia 1926), Order Białego Kruka (1934) oraz Srebrny Wawrzyn Akademicki (4 listopada 1937). Zmarł w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.
