| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Waldemar Bałda |
| Data urodzenia | 1962 |
| Miejsce urodzenia | Rzeszów |
| Zawód | dziennikarz, reportażysta, publicysta, prozaik |
| Wykształcenie | I Liceum Ogólnokształcące im. Komisji Edukacji Narodowej w Sanoku (matura 1981) |
| Znane związki | „Gazeta Wyborcza” (związek zawodowy od 1991) |
| Pełnione funkcje | Pełnomocnik burmistrza Sanoka do spraw informacji (od 1 lutego 2008) |
| Status zawodowy | Freelancer (od 2009) |
| Miejsce zamieszkania | Kraków |
Waldemar Bałda (ur. 1962 w Rzeszowie) jest polskim dziennikarzem, reportażystą, publicystą i prozaikiem. Zyskał rozpoznawalność dzięki tekstom o Sanoku i regionie podkarpackim.
Życiorys i działalność
W dzieciństwie mieszkał w Sanoku. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Komisji Edukacji Narodowej w Sanoku w 1981 roku. W 1982 roku przeniósł się do Krakowa.
Debiutował w 1984 roku w drugoobiegowym piśmie „Sygnał”, powielanym przez „Solidarność”. Działał w harcerstwie; został kierownikiem sekcji dziennikarskiej sanockiego hufca Związku Harcerstwa Polskiego, od 1989 działającego w Domu Harcerza w Sanoku. W 1991 roku zawodowo związał się z „Gazetą Wyborczą”. Pod koniec 1993 i na początku 1994 roku publikował pod pseudonimem Hauswedell w piśmie „Echo Sanoka”. Od 1 lutego 2008 pełnił funkcję pełnomocnika burmistrza Sanoka do spraw informacji. Od 2009 roku pracuje jako freelancer. Jest autorem prac monograficznych poświęconych Sanokowi i publikował w polskich i ukraińskich czasopismach.
Publikacje i tematyka jego twórczości
W swoich utworach koncentruje się na podkarpackiej prowincji — na obszarze między Śląskiem a Ukrainą. Zajmuje się tematyką mniejszości ukraińskiej oraz stosunków ukraińsko-polskich. Pisał także biogramy, między innymi Tyrsusa Wenhrynowicza (syna Stepana) oraz Włodzimierza Kulczyckiego. W 2012 roku wydał monografię dotyczącą Posady, dzielnicy Sanoka.
Do ważniejszych publikacji należą:
- „Miniatury bez morału” (Rzeszów, 2008)
- „Sanok” (Lesko, 2008; autorzy: Ryszard Nater, Zygmunt Nater)
- „Barwy festiwalu” (2011)
- „Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej” (Kraków, 2012)
- „Byli jak żywe pochodnie... W 70. rocznicę tragedii w dawnej fabryce gumy w Sanoku” (Sanok, 2014)
- „Naprawdę” (Rzeszów, 2019)
- „Serce Bieszczadów. Opowieść o Ustrzykach Górnych” (Łódź, 2019)
- „Przez Bieszczady. Opowieści z końca świata” (Łódź, 2021)
Mieszka w Krakowie.
