Dół

Szlak Jana Kasprowicza

Zakopane

  • Willa „Harenda”

    W 1923 r. Kasprowicz z żoną  na stałe przenieśli się do Zakopanego. Tu zamieszkali w wybudowanej przez Jana Fudalę w 1920 roku willi „Harenda”. W zamyśle twórcy miał to być pensjonat dla gości, jednakże najpierw „Harendę” od Fudali odkupiła mieszkająca w Zakopanem malarka Winnifred Cooper, a następnie w 1923 r. Kasprowicz.

    Willa „Harenda”

    Willa „Harenda”

    W 1923 r. Kasprowicz z żoną  na stałe przenieśli się do Zakopanego. Tu zamieszkali w wybudowanej przez Jana Fudalę w 1920 roku willi „Harenda”. W zamyśle twórcy miał to być pensjonat dla gości, jednakże najpierw „Harendę” od Fudali odkupiła mieszkająca w Zakopanem malarka Winnifred Cooper, a następnie w 1923 r. Kasprowicz. Z tym drugim wiąże się zabawna anegdota, bowiem zakup domu umożliwiła poecie zaliczka, którą otrzymał za tłumaczenia literatury angielskiej. Tak się składa, że w owym czasie tłumaczył on m. in. Szekspira. Podobno Kasprowicz zwykł mawiać, że dom w Zakopanem zafundował mu pewien Anglik, niejaki Szekspir. Wspomniana willa stoi na Harendzie  -  osiedlu położonym na wschodnim stoku Pasma Gubałowskiego. Właśnie w tym domu napisał poeta cykl wierszy Mój świat. Na Harendzie Kasprowicz mieszkał przez ostatnie 3 lata swojego życia. W domu tym bywali m. in Witold Gombrowicz i Witkacy. W latach międzywojennych dzięki ogromnej aktywności żony poety, willa ta była znaczącym ośrodkiem twórczym, skupiającym zajmujących się różnymi dziedzinami sztuki artystów.

    Zdjęcie: Beata Konik, www.polskaniezwykla.pl

  • Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie

    Obecnie w dawnym domu poety przy ul. Harenda 12a mieści się muzeum poświęcone życiu i twórczości Jana Kasprowicza. Placówka rozpoczęła swoją działalność w 1950 roku, wtedy też z inicjatywy Marii Kasprowiczowej willę Harendę przekształcono w muzeum poety.

    Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie

    Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie

    Obecnie w dawnym domu poety przy ul. Harenda 12a mieści się muzeum poświęcone życiu i twórczości Jana Kasprowicza. Placówka rozpoczęła swoją działalność w 1950 roku, wtedy też z inicjatywy Marii Kasprowiczowej willę Harendę przekształcono w muzeum poety. Od 1969 roku muzeum działa pod egidą utworzonego w 1964 roku, działającego nieprzerwanie Stowarzyszenia Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza. Na przestrzeń muzealną składają się trzy pomieszczenia z zachowanym sprzed lat wystrojem – jadalnia, salon i sypialnia. W Harendzie  zwiedzający mogą podziwiać m. in. wspaniałą, liczącą kilkaset okazów biblioteczkę poety,  zgromadzone dzieła sztuki oraz sprzęty codziennego użytku.

    Zdjęcie: fotopolska.eu

  • Mauzoleum na Harendzie

    Mauzoleum znajduje się niedaleko ukochanego domu poety na Harendzie. Powstało ono z inicjatywy żony poety Marii Kasprowiczowej oraz m. in. Leopolda Staffa, Kornela Makuszyńskiego. Budowlę z tatrzańskiego granitu zaprojektował związany z Zakopanem rzeźbiarz Karol Stryjeński.

    Mauzoleum na Harendzie

    Mauzoleum na Harendzie

    Mauzoleum znajduje się niedaleko ukochanego domu poety na Harendzie. Powstało ono z inicjatywy żony poety Marii Kasprowiczowej oraz m. in. Leopolda Staffa, Kornela Makuszyńskiego. Budowlę z tatrzańskiego granitu zaprojektował związany z Zakopanem rzeźbiarz Karol Stryjeński. Granit ten  zwożono aż z Doliny Rybiego Potoku. Mauzoleum wznoszono przez siedem lat (1927–1933), a po jego ukończeniu odbył się ponowny pochówek Kasprowicza. W roku 1933 w siódmą rocznicę śmierci poety, jego ciało przeniesiono z Cmentarza Zasłużonych do wybudowanego specjalnie dla niego na Harendzie Mauzoleum. W 1968 roku w górnej krypcie pochowana została Maria Kasprowiczowa.

    Zdjęcie: Piotr Kyc; Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie, SPTJK Harenda, Zakopane

  • Grobowiec rodziny Dłuskich na Pęksowym Brzyzku

    Początkowo, po śmierci poety 1 sierpnia 1926 roku, jego szczątki spoczęły w rodzinnym grobowcu Dłuskich na Cmentarzu Zasłużonych przy ul. Kościeliskiej.

    Grobowiec rodziny Dłuskich na Pęksowym Brzyzku

    Początkowo, po śmierci poety 1 sierpnia 1926 roku, jego szczątki spoczęły w rodzinnym grobowcu Dłuskich na Cmentarzu Zasłużonych przy ul. Kościeliskiej. Na wspomnianym cmentarzu znajduje się ok. 250 grobowców grobowce ludzi  wybitnych i zasłużonych dla Zakopanego m. in. Kornela Makuszyńskiego, Kazimierza Przerwy-Tetmajera. W 1933 roku ciało Kasprowicza przeniesiono stąd na Harendę do świeżo wybudowanego Mauzoleum.

  • Tatry

    Jan Kasprowicz zafascynowany podhalańskim  folklorem oraz pięknem tatrzańskiej przyrody, bardzo chętnie powracał w Tatry.

    Tatry

    Jan Kasprowicz zafascynowany podhalańskim  folklorem oraz pięknem tatrzańskiej przyrody, bardzo chętnie powracał w Tatry. W góry chodził najczęściej ze znajomymi bądź przewodnikiem. Zdobył między innymi Rysy i Gerlach. Po raz ostatni na wycieczkę w Tatry wyruszył w 1914 roku. Tematyka tatrzańska na stałe zagościła w jego poezji.

     

    Jak pas szeroki, jak pas długi

    Od Lodowego do Krywonia

    A z nimi puszcze, stawy, strugi,

    (Jan Kasprowicz, Cisza wieczorna )

     

    Na cześć Tatr napisał  również poeta m. in. cykl felietonów o wymownym tytule Z Tatr.

  • Szlak turystyczny im. Jana Kasprowicza

    Szlak ten wyznaczono w trzydziestą rocznicę śmierci poety w 1956 roku. Jest to trasa oznaczona kolorem żółtym, a jej początek znajduje się niedaleko górnej stacji kolejki na Gubałówce.

    Szlak turystyczny im. Jana Kasprowicza

    Szlak ten wyznaczono w trzydziestą rocznicę śmierci poety w 1956 roku. Jest to trasa oznaczona kolorem żółtym, a jej początek znajduje się niedaleko górnej stacji kolejki na Gubałówce. Prowadzi ona między innymi przez Bachledzki Wierch. Podobno tym właśnie szlakiem, obecnie nazwanym na cześć poety szlakiem Kasprowiczowskim, lubił artysta wędrować ze swej willi na Harendzie do Zakopanego.

  • Dolina Ciemnosmreczyńska

    28 lipca 1896 roku Walery Radzikowski zorganizował wycieczkę w stylu Chałubińskiego, w której uczestniczył także Jan Kasprowicz. Grupa towarzyszy odwiedziła wtedy między innymi Dolinę Białej Wody oraz Dolinę Niewcyrki.

    Dolina Ciemnosmreczyńska

    28 lipca 1896 roku Walery Radzikowski zorganizował wycieczkę w stylu Chałubińskiego, w której uczestniczył także Jan Kasprowicz. Grupa towarzyszy odwiedziła wtedy między innymi Dolinę Białej Wody oraz Dolinę Niewcyrki. Właśnie w czasie tej wyprawy Kasprowicz dotarł do doliny upamiętnionej w wierszu Krzak dzikiej róży w Ciemych Smreczyskach. Poeta pisał:

     

    W ciemnosmreczyńskich skał zwaliska,

    Gdzie pawiookie drzemią stawy,

    (…)

    Światłością stały się granity,

    Ciemnosmreczyński las spowity

    W blado-błękitne wiewne fale.

     

    (Jan Kasprowicz, Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczyskach)

  • Dom karczmarza Beka

    Dom karczmarza Beka znajduje się w Zakopanem przy ul. Kościeliskiej za Skibówkami. Tu właśnie Jan Kasprowicz napisał jeden ze swoich najpiękniejszych wierszy  pt. Moja pieśń wieczorna.

     

    Dom karczmarza Beka

    Dom karczmarza Beka znajduje się w Zakopanem przy ul. Kościeliskiej za Skibówkami. Tu właśnie Jan Kasprowicz napisał jeden ze swoich najpiękniejszych wierszy  pt. Moja pieśń wieczorna.