Dół

Z widokiem na góry

Ludźmierz

  • Ludźmierz Kazimierza Przerwy-Tetmajera

    Kazimierz Przerwa-Tetmajer urodził się w Ludźmierzu, w dworze, który już nie istnieje. Na szczęście wspomnienie rodzinnej miejscowości przetrwało w opowieściach zatytułowanych Na skalnym Podhalu. Jedna z nich odwołuje się także do ludźmierskiego sanktuarium Matki Boskiej, o którym - oprócz Tetmajera - pisał Władysław Orkan i Leszek Moczulski.

    Ludźmierz Kazimierza Przerwy-Tetmajera

    Kazimierz Przerwa-Tetmajer urodził się w Ludźmierzu, w dworze, który już nie istnieje. Na szczęście wspomnienie rodzinnej miejscowości przetrwało w opowieściach zatytułowanych Na skalnym Podhalu. Jedna z nich odwołuje się także do ludźmierskiego sanktuarium Matki Boskiej, o którym - oprócz Tetmajera - pisał Władysław Orkan i Leszek Moczulski.

    Kazimierz Przerwa-Tetmajer urodził się w 12 lutego 1865 roku w Ludźmierzu. Jego ojciec – Adolf - uczestniczył w powstaniu styczniowym i listopadowym, był marszałkiem powiatu nowotarskiego. Młody Tetmajer nie był jedyną uzdolnioną artystycznie osobą w rodzinie. Jego matka Julia Grabowska należała do grona literatek skupionych wokół Narcyzy Żmichowskiej w Warszawie, przyrodni brat - Włodzimierz Tetmajer - był znanym malarzem, a cioteczny – Tadeusz Żeleński-Boy – wpisał się na stałe do historii literatury polskiej jako poeta oraz tłumacz literatury francuskiej.

    Tetmajer w Ludźmierzu poznał dobrze Podhale, Spisz, Liptów i Tatry. W latach 1881–1891 odbył wiele wycieczek w góry. Brał udział w pierwszym wejściu na Staroleśny Szczyt. W 1902 taternicy nadali nazwę Przełęcz Tetmajera przełęczy między Gerlachem a Zadnim Gerlachem, a Towarzystwo Tatrzańskie nadało mu honorowe członkostwo. Zafascynowany góralskim folklorem napisał cykl opowieści Na skalnym Podhalu, oraz wiele wierszy opisujących tatrzański krajobraz. Tetmajer zmarł w Warszawie w 1940 roku. Pochowano go wtedy zgodnie z jego życzeniem w grobie syna na Powązkach. Obecnie spoczywa na zakopiańskim Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzysku.

  • Dojazd i zwiedzanie

    Do Ludźmierza najłatwiej dojechać z Nowego Targu, wybierając drogę do Czarnego Dunajca. Rodzinny dwór Tetmajerów w Ludźmierzu już nie istnieje. W centrum wioski można zobaczyć ogromny głaz poświęcony Tetmajerowi. Jego imię (drugim patronem jest Orkan) nosi również Dom Podhalański.

    W Ludźmierzu najważniejszym miejscem jest sanktuarium, w którym można zobaczyć figurę Matki Bożej Ludźmierskiej. Drewniana, pozłacana rzeźba słynie z łask i ściąga do Ludźmierza pielgrzymów z całej Polski. jej historia nie jest znana. Historycy sztuki szacują, że rzeźba powstała około 1400 roku. Według legendy ufundował ją kupiec handlujący winem węgierskim, z wdzięczności za uratowanie życia przez Maryję. Nieszpory ludźmierskie napisał Leszek Aleksander Moczulski a muzykę do nich skomponował Jan Kanty Pawluśkiewicz.

     

    Dojazd i zwiedzanie

    Do Ludźmierza najłatwiej dojechać z Nowego Targu, wybierając drogę do Czarnego Dunajca. Rodzinny dwór Tetmajerów w Ludźmierzu już nie istnieje. W centrum wioski można zobaczyć ogromny głaz poświęcony Tetmajerowi. Jego imię (drugim patronem jest Orkan) nosi również Dom Podhalański.

    W Ludźmierzu najważniejszym miejscem jest sanktuarium, w którym można zobaczyć figurę Matki Bożej Ludźmierskiej. Drewniana, pozłacana rzeźba słynie z łask i ściąga do Ludźmierza pielgrzymów z całej Polski. jej historia nie jest znana. Historycy sztuki szacują, że rzeźba powstała około 1400 roku. Według legendy ufundował ją kupiec handlujący winem węgierskim, z wdzięczności za uratowanie życia przez Maryję. Nieszpory ludźmierskie napisał Leszek Aleksander Moczulski a muzykę do nich skomponował Jan Kanty Pawluśkiewicz.