Kraków

Dół

Krakowski realizm knajpiany

Kraków

  • Vis-à-vis, Rynek Główny 29

    Vis-à-vis jest miejscem zwanym przez autochtonów Zwisem. To zdecydowanie najczęściej opisywana knajpa, spośród wszystkich znajdujących się w Krakowie. To tutaj Gustaw, z powieści Jerzego Pilcha Spis cudzołożnic, zaspokajał swoją mało ekscentryczną potrzebę anonimowości nad lampką koniaku albańskiego. Przesiaduje tu także mistrz z kryminałów Marcina Świetlickiego, ceniąc sobie jego niezmienność.

    Vis-à-vis, Rynek Główny 29

    Vis-à-vis, Rynek Główny 29

    Vis-à-vis jest miejscem zwanym przez autochtonów Zwisem[1]. To zdecydowanie najczęściej opisywana knajpa, spośród wszystkich znajdujących się w Krakowie. To tutaj Gustaw, z powieści Jerzego Pilcha Spis cudzołożnic, zaspokajał swoją mało ekscentryczną potrzebę anonimowości[2] nad lampką koniaku albańskiego. Przesiaduje tu także mistrz z kryminałów Marcina Świetlickiego, ceniąc sobie jego niezmienność. Zwis jest punktem startowym całonocnych eskapad po krakowskich knajpach, których opis można znaleźć w Archipelagu Rynek Sławomira Łuczaka. Prawdziwą ozdobą lokalu są jego barmanki: pani Krysia i Zosia, które występują między innymi w kryminale Irka Grina Pan Szatan. W powieści Roberta Ostaszewskiego Troję pomścimy, bohaterowie przychodzą do Vis-à-vis by móc spotkać którąś z „piwnicznych” wielkości[3], czyli aktorów Piwnicy pod Baranami.

    Fot. Vis-à-vis

    [1] Grin, Irek; Grzegorzewska, Gaja; Świetlicki, Marcin. (2009) Orchidea. Kraków: Wydawnictwo EMG, str. 38.

    [2] Pilch, Jerzy (2002). Spis cudzołożnic. Proza podróżna. Kraków: Wydawnictwo Literackie, str. 55.

    [3] Ostaszewski, Robert (2002). Troję pomścimy. Kraków: Wydawnictwo IKON, str. 147.

  • Piękny Pies, ul. św. Jana 18/ Sławkowska 6a/ Bożego Ciała 9

    Mimo że klub zmieniał swoją siedzibę trzykrotnie, to cieszy się niesłabnącą popularnością. Jeden z właścicieli knajpy Maciej Piotr Prus, opisał go w książce Wyznania właściciela klubu Piękny Pies. Piotr Czerski w powieści Ojciec odchodzi pisze o nim, że jest najważniejszym lokalem dla całej bohemy, quasi-bohemy, wannabe-bohemy, a nawet antybohemy.

    Piękny Pies, ul. św. Jana 18/ Sławkowska 6a/ Bożego Ciała 9

    Piękny Pies, ul. św. Jana 18/ Sławkowska 6a/ Bożego Ciała 9

    Mimo że klub zmieniał swoją siedzibę trzykrotnie, to cieszy się niesłabnącą popularnością. Jeden z właścicieli knajpy Maciej Piotr Prus, opisał go w książce Wyznania właściciela klubu Piękny Pies. Piotr Czerski w powieści Ojciec odchodzi pisze o nim, że jest najważniejszym lokalem dla całej bohemy, quasi-bohemy, wannabe-bohemy, a nawet antybohemy.[1]. Do lokalu chętnie zagląda mistrz z kryminałów Świetlickiego i Orchidei, napisanej wspólnie z Gają Grzegorzewską i Irkiem Grinem. Główna bohaterka Instytutu Jakuba Żulczyka jest barmanką w Brzydkim kocie, do złudzenia przypominającym Psa. Pojawia się tu także Giełdziarz z Horror show Łukasza Orbitowskiego, a nadkomisarz Gajewski z kryminału Kogo kocham, kogo lubię Marty Mizuro i Roberta Ostaszewskiego, wpada po pracy na whisky. W powieściowym Pięknym Psie często można spotkać Ćmy Barowe, a towarzystwo bywające w klubie zostało także sportretowane przez zespół Grube Ryby w piosence Artyści.

    Fot. Maciej Kobiela

    [1] Czerski, Piotr (2006). Ojciec odchodzi. Kraków: Korporacja Ha!art, str. 52.

  • Dym, ul. św. Tomasza 13

    Dym ma taki defekt, że jest zamykany dużo wcześniej niż inne lokale mimo to czas spędzają tu bohaterowie książek Marka Harnego Lato miłości, Wszyscy grzeszą oraz Pismak. Kamil z powieści Da capo Jerzego Franczaka, przyprowadza tu swoją kochankę, a Marek Sroka z kryminału Mizuro i Ostaszewskiego, odpoczywa tu po ciężkiej, policyjnej robocie.

    Dym, ul. św. Tomasza 13

    Dym, ul. św. Tomasza 13

    Dym ma taki defekt, że jest zamykany dużo wcześniej niż inne lokale[1] mimo to czas spędzają tu bohaterowie książek Marka Harnego Lato miłości, Wszyscy grzeszą oraz Pismak. Kamil z powieści Da capo Jerzego Franczaka, przyprowadza tu swoją kochankę, a Marek Sroka z kryminału Mizuro i Ostaszewskiego, odpoczywa tu po ciężkiej, policyjnej robocie. Dym dla mistrza z powieści Świetlickiego obok Pięknego Psa, Zwisu i wyimaginowanego Biura, to magiczny czworokąt, cztery odwieczne knajpy[2] w których nieustannie przesiaduje.

    Fot. Zbigniew Bielawka

    [1] Świetlicki, Marcin (2011). „Trzynaście” w: Świetlicki, Marcin. „Powieści”. Kraków: Wydawnictwo EMG str. 308

    [2] Świetlicki, Marcin (2011). „Trzynaście” w: Świetlicki, Marcin. „Powieści”. Kraków: Wydawnictwo EMG str. 241.

  • Alchemia, ul. Estery 5

    Alchemia stanowi idealny punkt obserwacyjny dla bohaterów Błędnika Prusa i Archipelagu Rynek Łuczaka, stąd mogą podglądać piękne kobiety robiące zakupy na Placu Nowym. Romantyczna atmosfera panująca w Alchemii podkreślana jest między innymi w Horror show Orbitowskiego, Bezpańskim psie Grina czy Chłopcach Łuczaka. Postaci występujące w książkach Marty Madery Ślimaki z ogródka i Przyjaciele, pojawiają się w niej ilekroć nie mogą przesiadywać w swojej ulubionej knajpie znajdującej się na Kazimierzu, czyli w Smutnym Banasiu. W powieści fantasy Andrzeja Pilipiuka Kuzynki, Alchemia jest jednym z potencjalnych miejsc ukrywania się alchemika.

    Alchemia, ul. Estery 5

    Alchemia, ul. Estery 5

    Alchemia stanowi idealny punkt obserwacyjny dla bohaterów Błędnika Prusa i Archipelagu Rynek Łuczaka, stąd mogą podglądać piękne kobiety robiące zakupy na Placu Nowym. Romantyczna atmosfera panująca w Alchemii podkreślana jest między innymi w Horror show Orbitowskiego, Bezpańskim psie Grina czy Chłopcach Łuczaka. Postaci występujące w książkach Marty Madery Ślimaki z ogródka i Przyjaciele, pojawiają się w niej ilekroć nie mogą przesiadywać w swojej ulubionej knajpie znajdującej się na Kazimierzu, czyli w Smutnym Banasiu. W powieści fantasy Andrzeja Pilipiuka Kuzynki, Alchemia jest jednym z potencjalnych miejsc ukrywania się alchemika.

    Fot. Maciej Kobiela

  • Singer, ul. Estery 20

    Zdecydowanie największy entuzjazm wśród bohaterów książek (min. Ślimaki z ogródka Marty Madery) w Singerze, wzbudzają podstawki pod maszyny do szycia, pełniące rolę stołów oraz pęknięte lustro w jednej z sal. Czas między poszczególnymi akcjami spędzają tutaj agenci Mosadu z książki Irka Grina Szerokiej drogi, Anat, a także Inka ze zbioru opowiadań Izabeli Sowy 10 minut od centrum.

    Singer, ul. Estery 20

    Singer, ul. Estery 20

    Zdecydowanie największy entuzjazm wśród bohaterów książek (min. Ślimaki z ogródka Marty Madery) w Singerze, wzbudzają podstawki pod maszyny do szycia, pełniące rolę stołów oraz pęknięte lustro w jednej z sal. Czas między poszczególnymi akcjami spędzają tutaj agenci Mosadu z książki Irka Grina Szerokiej drogi, Anat, a także Inka ze zbioru opowiadań Izabeli Sowy 10 minut od centrum.

    Fot. Przemek Walocha

  • Cafe Rio

    Maciej Maleńczuk w piosence Miasto Kraków śpiewał, że tutaj wolno się sączy czarna kawa. Rio funkcjonuje nieustannie od 1946 roku i znane jest z serwowania tego aromatycznego napoju. Atuty miejsca poważają między innymi bohaterowie Błędnika Prusa i Cafe Szafe Łukasza Dębskiego. Klimat sprzyjający rozmaitym refleksjom i wspomnieniom[1] doceniają także bohaterowie kryminałów Sławomira Łuczaka Nieznajomy i Metamorfoza.

    Cafe Rio

    Cafe Rio

    Maciej Maleńczuk w piosence Miasto Kraków śpiewał, że tutaj wolno się sączy czarna kawa. Rio funkcjonuje nieustannie od 1946 roku i znane jest z serwowania tego aromatycznego napoju. Atuty miejsca poważają między innymi bohaterowie Błędnika Prusa i Cafe Szafe Łukasza Dębskiego. Klimat sprzyjający rozmaitym refleksjom i wspomnieniom[1] doceniają także bohaterowie kryminałów Sławomira Łuczaka Nieznajomy i Metamorfoza.

    Fot. Maciej Kobiela

    [1] Łuczak, Sławomir (2000). Nieznajomy. Kraków: Wydawnictwo Baskerville, str. 152.

  • Klub kulturalny, ul. Szewska 25

    W sympatycznym pubie przy Szewskiej[1] często spotykają się kumple z Archipelagu Rynek Łuczaka. Pisze o nim także Marcin Świetlicki w wierszu Tobół: Wczoraj poleciałem/ ze stołka barowego w Klubie Kulturalnym/ i mam łuk brwiowy, chociaż na zewnątrz nic/ nie widać, wewnątrz obolały[2]. Natomiast Giełdziarz z horroru Orbitowskiego jest zdania, że mimo usilnych prób reanimacji, czasy świetności klubu już dawno minęły.

    Klub kulturalny, ul. Szewska 25

    Klub kulturalny, ul. Szewska 25

    W sympatycznym pubie przy Szewskiej[1] często spotykają się kumple z Archipelagu Rynek Łuczaka. Pisze o nim także Marcin Świetlicki w wierszu Tobół: Wczoraj poleciałem/ ze stołka barowego w Klubie Kulturalnym/ i mam łuk brwiowy, chociaż na zewnątrz nic/ nie widać, wewnątrz obolały[2]. Natomiast Giełdziarz z horroru Orbitowskiego jest zdania, że mimo usilnych prób reanimacji, czasy świetności klubu już dawno minęły.

    Fot. Klub Kulturalny

    [1] Łuczak, Sławomir (2009). „Archipelag Rynek”. Kraków: Vis-a-vis etiuda. Wydanie II poprawione i poszerzone, str. 74.

    [2] Świetlicki, Marcin (2011). „Wiersze”, Kraków: Wydawnictwo EMG, str. 270.

  • Miasto Krakoff, ul. Łobzowska 3

    Chociaż knajpa przestała istnieć już parę lat temu, to wciąż jest obecna na kartach literatury. Mieściła się w budynku należącym do Klubu Plastyków. We wspomnieniach Piotra Sterna z kryminałów Sławomira Łuczaka: MIASTO KRAKOFF prezentowało się wewnątrz niezwykle ekspresyjnie. Migotające różnymi kolorami światła; długie ciągnące się przez całą salę bary, a nad nimi kilkanaście telewizorów, w których rozmieszczono rozmaite przedmioty kultury masowej, począwszy od lalki Barbie, przez butelkę coca-coli, do wizerunków bóstw, obowiązujących w Polsce.

    Miasto Krakoff, ul. Łobzowska 3

    Chociaż knajpa przestała istnieć już parę lat temu, to wciąż jest obecna na kartach literatury. Mieściła się w budynku należącym do Klubu Plastyków. We wspomnieniach Piotra Sterna z kryminałów Sławomira Łuczaka: MIASTO KRAKOFF prezentowało się wewnątrz niezwykle ekspresyjnie. Migotające różnymi kolorami światła; długie ciągnące się przez całą salę bary, a nad nimi kilkanaście telewizorów, w których rozmieszczono rozmaite przedmioty kultury masowej, począwszy od lalki Barbie, przez butelkę coca-coli, do wizerunków bóstw, obowiązujących w Polsce.[1] Wzmianka o nim znajduje się także w Człowieku ostatniej szansy Jarosława Klejnockiego.

    [1] Łuczak, Sławomir (2000). Metamorfoza. Kraków: Wydawnictwo Baskerville, str. 319-320.

  • Free pub, ul. Sławkowska 4

    Pub znajdujący się w sieni przy Sławkowskiej, uzyskał miano najsławniejszego z nowych klubów w Krakowie, na cześć obalenia komuny nazwanego Free[1]. W powieściach Marka Harnego Free pub to kultowe miejsce spotkań dziennikarzy. W książce Irka Grina Szerokiej drogi, Anat knajpę na miejsce swoich spotkań obrali Hey i Eliot, realizujący w Polsce tajną misję.

    Free pub, ul. Sławkowska 4

    Free pub, ul. Sławkowska 4

    Pub znajdujący się w sieni przy Sławkowskiej, uzyskał miano najsławniejszego z nowych klubów w Krakowie, na cześć obalenia komuny nazwanego Free[1]. W powieściach Marka Harnego Free pub to kultowe miejsce spotkań dziennikarzy. W książce Irka Grina Szerokiej drogi, Anat knajpę na miejsce swoich spotkań obrali Hey i Eliot, realizujący w Polsce tajną misję.

    Fot. Maciej Kobiela

    [1] Harny, Marek (2003). Lekcja miłości. Warszawa: Prószyński i Ska, str. 98.

  • Lokator, ul. Krakowska 10/ Mostowa 1

    Kiedyś knajpa, w której na imprezach do rana bawili się młodzi poeci i młode poetessy, dzisiaj księgarnia z kawiarnią. Ulubione miejsce Jerzego Franczaka, przedstawione między innymi w Grawitacjach. Zachodzi tam także główny bohater książki Ojciec odchodzi Piotra Czerskiego.

    Lokator, ul. Krakowska 10/ Mostowa 1

    Lokator, ul. Krakowska 10/ Mostowa 1

    Kiedyś knajpa, w której na imprezach do rana bawili się młodzi poeci i młode poetessy[1], dzisiaj księgarnia z kawiarnią. Ulubione miejsce Jerzego Franczaka, przedstawione między innymi w Grawitacjach. Zachodzi tam także główny bohater książki Ojciec odchodzi Piotra Czerskiego.

    Fot. PIO

    [1] Czerski, Piotr (2006). Ojciec odchodzi. Kraków: Korporacja Ha!art, str. 55-56.

  • Kawiarnia Noworolski, Rynek Główny 1

    Miejsce w którym bohaterowie kryminałów spotykają się ze starszymi krakusami, mającymi pomóc im w rozwiązaniu zagadek. Występuje między innymi w Człowieku ostatniej szansy Jarosława Klejnockiego oraz Kogo kocham, kogo lubię Marty Mizuro i Roberta Ostaszewskiego.

    Kawiarnia Noworolski, Rynek Główny 1

    Kawiarnia Noworolski, Rynek Główny 1

    Miejsce w którym bohaterowie kryminałów spotykają się ze starszymi krakusami, mającymi pomóc im w rozwiązaniu zagadek. Występuje między innymi w Człowieku ostatniej szansy Jarosława Klejnockiego oraz Kogo kocham, kogo lubię Marty Mizuro i Roberta Ostaszewskiego.

    Fot. Maciej Kobiela

  • Cafe Szafe, ul. Felicjanek 10

    Barwnie sportretowana w książce współwłaściciela kawiarni Łuksza Dębskiego - Cafe Szafe. Jej karty wypełniają opowieści o bywalcach tego miejsca: panu Dzielnicowym, HrydroFilozofie, a nawet Sławomirze Mrożku. Kawiarnia na potrzeby filmu Wojciecha Smarzowskiego Anioł, zamieniła się w gospodę Pod mocnym aniołem, czyli tytułową knajpę z nagrodzonej Nike powieści Jerzego Pilcha.

    Cafe Szafe, ul. Felicjanek 10

    Cafe Szafe, ul. Felicjanek 10

    Barwnie sportretowana w książce współwłaściciela kawiarni Łuksza Dębskiego - Cafe Szafe. Jej karty wypełniają opowieści o bywalcach tego miejsca: panu Dzielnicowym, HrydroFilozofie, a nawet Sławomirze Mrożku. Kawiarnia na potrzeby filmu Wojciecha Smarzowskiego Anioł, zamieniła się w gospodę Pod mocnym aniołem, czyli tytułową knajpę z nagrodzonej Nike powieści Jerzego Pilcha.

    Fot. Maciej Kobiela

  • Mleczarnia, Beera Meiselsa 20

    Pojawia się między innymi w Szkarłatnym habicie Irka Grina, to tam ukrywają się zbiedzy z zakładu psychiatrycznego. Roztrzęsiony Irek Grin, wyluzowana Gaja Grzegorzewska i wyalienowany Marcin Świetlicki siedzieli w Mleczarni, by tam wspólnie tworzyć powieść kryminalną Orchidea.

    Mleczarnia, Beera Meiselsa 20

    Mleczarnia, Beera Meiselsa 20

    Pojawia się między innymi w Szkarłatnym habicie Irka Grina, to tam ukrywają się zbiedzy z zakładu psychiatrycznego. Roztrzęsiony Irek Grin, wyluzowana Gaja Grzegorzewska i wyalienowany Marcin Świetlicki siedzieli w Mleczarni[1], by tam wspólnie tworzyć powieść kryminalną Orchidea.

    [1] Grin, Irek; Grzegorzewska, Gaja; Świetlicki, Marcin. (2009) Orchidea. Kraków: Wydawnictwo EMG, str. 96.